มองตัวยึดเป็นส่วนหนึ่งของระบบอ้างอิงตำแหน่ง
ตัวยึดให้ความสัมพันธ์เริ่มต้นระหว่างชิ้นงานและเครื่อง พิกัดที่โปรแกรมมีความหมายก็ต่อเมื่อชิ้นงานถูกนำเสนอในความสัมพันธ์ที่ทราบกับพิกัดนั้น ด้วยเหตุนี้ การวางแผนตัวยึดจึงเริ่มด้วยการระบุตำแหน่งการบัดกรีที่ตั้งใจไว้ ทิศทางที่หัวฉีดต้องเข้าหา และคุณลักษณะเชิงกายภาพที่จะกำหนดตำแหน่งชิ้นงาน เฟรมการทำงานของเครื่องที่ให้มาแสดงบริบทตัวยึดและพื้นที่ทำงาน แต่ไม่ควรอ่านเป็นแบบออกแบบที่อนุมัติสำหรับชิ้นส่วนอื่น ตัวยึดใหม่ควรถูกพิจารณาร่วมกับรูปร่างชิ้นงานจริง ตำแหน่งรอยต่อที่กำหนด เส้นทางการเข้าถึงที่มี และเกณฑ์การยอมรับที่ลูกค้ากำหนด คำถามเชิงวิศวกรรมไม่ได้อยู่ที่ว่ามีตัวยึดหรือไม่ แต่คือว่าตัวยึด จุดอ้างอิง และเส้นทางการเคลื่อนที่กำหนดตำแหน่งที่ทำซ้ำได้ซึ่งสามารถตรวจสอบบนตัวอย่างตัวแทนหรือไม่ การเก็บการตัดสินใจเหล่านี้ไว้ร่วมกันยังช่วยหลีกเลี่ยงการระบุผลการจัดตำแหน่งเพียงอย่างเดียวว่าเป็นผลงานของโปรแกรมการเคลื่อนที่หรือกล้อง